Kwiecień 2015 roku zapamiętamy na pewno. W ciągu niespełna 20 dniu na portalu Wspieram.to zagościły aż trzy gry planszowe – “Odbudowa Warszawy 1945-1980“, “Achaja“, a od kilku dni możemy śledzić losy kampanii poświęconej grze “Rycerze Pustkowi”. Dwa pierwsze tytuły już na pewno zostaną wydane, warto więc tą, która walczy teraz o to samo.
Akcja „Achaja w 72h” zakończyła się sukcesem. Musieliśmy uporać się z niespodziewanymi trudnościami związanymi z kampanią. Dogrywamy ostatnie poprawki w grze. Wciąż jesteśmy w ruchu i czasami jedyne, o czym marzę to zwykły sen. Napięcie, oczekiwanie i ciągłe życie sprawami związanymi z procesem wydawniczym za pośrednictwem platformy crowdfundingowych jest wprost namacalne fizycznie. I jak już ma się całkowicie dosyć, to nagle wszystko przestaje się liczyć, bo twoja kampania przekracza nowy próg. Tak, kolejny cel odblokowany!
[Aktualizacja terminów] Dwa dni temu ruszyła nasza akcja na portalu Wspieram.to. Cel jest jasny, chemy wydać grę bazującą na powieści Andrzeja Ziemiańskiego “Achaja” pod tym samym tytułem. W ciągu jednego dnia zebraliśmy ponad 50% potrzebnej kwoty, ale teraz postanowiliśmy zrobić coś szalonego. Achaja byłaby z nas pewnie dumna 😉
„To jeszcze tam daj kropkę… w trzeciej nagrodzie jest literówka… daj przecinek po Magnaci w każdej nagrodzie… hej, jest aktualizacja… grafiki do poprawy” – mniej więcej tak zapamiętałem ten projekt, a raczej Michała Ozona od Phalanxów. Boże Igrzysko: Magnaci, czyli historia perfekcyjnego projektu.
„Teomachia” w Polsce została wydana w 2012 roku. W ciągu kilku pierwszych tygodni pojawiło się kilka, może nawet kilkanaście recenzji. Wszystkie zgodnie podkreślały, że to bardzo dobry tytuł. Od tamtego czasu powstały kolejne teksty, ale ocena gry pozostała ta sama. Nasza nota to nadal 8/10. To bardzo wysoka średnia. „Teomachia” już od początku zyskała sporo fanów i zyskuje ich nadal – zarówno w Polsce jak i za granicą.
Niedawno zdarzyło mi się rozmawiać z przypadkowo spotkanym amatorem planszówkowego szaleństwa, który pochwalił się, że projektuje grę planszową. Po krótkiej wymianie zdań przeszedł do sedna. Otóż gra będzie o zombiakach. Pomyślałem wtedy z rozczarowaniem, że powstaje kolejna pozycja, kolejna i kolejna, podobna do tysiąca poprzednich. Mam przesyt gier o odległych galaktykach lub wojnach w klimacie fantasy. Zasiadając do tego typu tytułów, nierzadko czuję się jakbym odgrzewał stary, kilkudniowy kotlet. Oczywiście miłośnicy tych klimatów już pewnie szykują pejcze i kije, by mnie zlinczować, ale ja już mam dość i niechętnie siadam do takich gier.
Jak wiecie (a przynajmniej większość z osób, które trafią na ten wpis), kilka dni temu uruchomiliśmy crowdfundingową akcję na Wspieram.to, w której szukamy wsparcia w wydaniu gry planszowej „Odbudowa Warszawy 1945-1980”. Gry niezwykłej na wielu poziomach. Wyjątkowy jest temat, wyjątkowe też to, że po raz pierwszy wydajemy w Fabryce Gier Historycznych tytuł, który jest dziełem autorów (konkretnie Piotra Grzymisławskiego i Łukasza Szopki) do tej pory niezwiązanych z FGH. Jakby było mało, postanowiliśmy dodać do gry specjalną aplikację, pozwalającą na oglądanie budynków pojawiających się w grze w trójwymiarze, przy użyciu Waszych telefonów i tabletów. W ten sposób dokładamy też swoją cegiełkę do gier bez prądu, które wykorzystują nowe technologie. Generalnie bardzo wiele rzeczy jest inaczej niż zwykle. Inna też jest kampania crowdfundingowa i to, co chcemy w ramach tej kampanii zrobić…
Od czasu sukcesu Piwnego Imperium minęło ponad 5 miesięcy, co prawda miejsce na tronie nie uległo zmianę, ale o planszówkach prawie zapomnieliśmy – byliśmy wówczas w czasie trwania kampanii gry komputerowej Franko 2, która z hukiem wdzierała się na tron i który zresztą zdobyła osiągając blisko 50 tyś. Pan Lodowego Ogrodu pojawił się nagle, ot tak znikąd.
Zgodnie z zapowiedziami rusza nasza kampania na platformie Wspieram.to, której celem jest wydanie gry Odbudowa Warszawy 1945-1980. Jest to dla nas wyjątkowy tytuł i to nie tylko z powodu tematyki, jaką niewątpliwie jest odbudowa polskiej Stolicy po II Wojnie Światowej. Pierwszy raz postawiliśmy na autorów spoza naszego wydawnictwa, ale teraz po dwóch latach (2013 r. poznaliśmy Piotra i Łukasza) pracy nad grą wiemy, że była to decyzja słuszna.
Wiedziałem, że planszówki, mają potencjał, wiedziałem, że wcześniej czy później pojawią się projekty. Nie wiedziałem jednak że staną się one najważniejszą kategorią. To gry PC miały być najważniejszą kategorią „grową”, a nie „jakieś Monopoly”. Inkwizycja, której nikt się nie spodziewał, czyli jak planszówki zawładnęły wspieram.to i jak to się stało, że zapalony gracz komputerowy woli partyjkę przy planszy niż przed monitorem. Będę powtarzał to do znudzenia i już nie chodzi tylko to, że „lubimy się” z Filipem i Ireneuszem, ale jest to po prostu prawdą – wszystko zaczęło się od Piwnego Imperium.